Kiedy ktoś bliski doświadcza kryzysu psychicznego, często pojawia się bezradność. Chcemy pomóc, ale nie wiemy, co powiedzieć. Boimy się popełnić błąd albo pogorszyć sytuację.
Dobra wiadomość jest taka, że wsparcie nie polega na znajdowaniu idealnych słów czy natychmiastowym rozwiązywaniu problemów. Bardzo często najważniejsza jest obecność i gotowość do wysłuchania.
Kryzys może dotknąć każdego
Kryzys psychiczny nie jest oznaką słabości. Może pojawić się po trudnym wydarzeniu życiowym, przewlekłym stresie, stracie, chorobie lub nagromadzeniu wielu obciążających doświadczeń.
Osoba w kryzysie często czuje się zagubiona, przeciążona i samotna. Właśnie dlatego wsparcie bliskich ma tak duże znaczenie.Słuchaj więcej, mów mniej
Naturalnym odruchem jest szukanie rozwiązań. Chcemy doradzać, podpowiadać i motywować. Tymczasem osoba w kryzysie często potrzebuje przede wszystkim przestrzeni do opowiedzenia o swoich przeżyciach.
Warto:
- słuchać bez przerywania,
- zadawać spokojne pytania,
- pozwolić na ciszę,
- okazywać zainteresowanie tym, co przeżywa druga osoba.
Nie trzeba mieć gotowych odpowiedzi.
Nie oceniaj
Zdania typu:
- inni mają gorzej,
- musisz się wziąć w garść,
- nie przesadzaj,
- wszystko będzie dobrze,
choć często wynikają z dobrych intencji, mogą sprawić, że druga osoba poczuje się niezrozumiana.
Lepiej powiedzieć:
- widzę, że jest Ci trudno,
- dziękuję, że mi o tym mówisz,
- jestem obok,
- nie musisz przez to przechodzić samodzielnie.
Szanuj tempo drugiej osoby
Każdy przeżywa trudności inaczej. Niektórzy chcą dużo rozmawiać, inni potrzebują więcej czasu, zanim będą gotowi opowiedzieć o swoich emocjach.
Ważne jest, aby nie wywierać presji i nie oczekiwać szybkiej poprawy.
Oferuj konkretną pomoc
Pytanie czy mogę jakoś pomóc bywa trudne do odpowiedzenia. Osoba w kryzysie często nie wie, czego potrzebuje.
Skuteczniejsze mogą być konkretne propozycje:</,ark>
- mogę zrobić zakupy,
- mogę odebrać dzieci ze szkoły,
- mogę pójść z Tobą na wizytę,
- możemy razem wyjść na spacer.
Zachęcaj do szukania wsparcia
Jeżeli trudności utrzymują się długo lub znacząco wpływają na codzienne życie, warto zachęcać do kontaktu z psychologiem, psychoterapeutą lub lekarzem.
Wsparcie specjalisty nie oznacza porażki. To forma dbania o siebie i swoje zdrowie.
Pamiętaj również o sobie
Towarzyszenie komuś w kryzysie może być wymagające emocjonalnie. Warto zadbać także o własne granice, odpoczynek i wsparcie.
Nie musisz być terapeutą ani ratownikiem. Wystarczy być życzliwą, uważną osobą, która nie odwraca wzroku od czyjegoś cierpienia.
Czasem właśnie taka obecność staje się pierwszym krokiem do odzyskania nadziei.
